ရွေးကောက်ပွဲမကျင်းပမီ ၈ နာရီ ခန့်အလို နိုဝင်ဘာ ၇ ရက် ည ၁၀ နာရီဝန်းကျင်
ထနောင်းပင်တန်းတွေ၊ ထန်းတောတွေနဲ့ သာသာယာယာရှိလှတဲ့ တံတားဦး-မြို့သာ လမ်းဟာ ညဉ့်နက်ချိန်မှာတော့ လမ်းမီးမရှိဘာမရှိနဲ့ ချောက်ချားစရာကောင်းနေ တယ်။ ဒီကြားထဲ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၇ရက်နေ့မို့ ကောင်းကင်မှာ လတောင်မမြင်ရဘူး။ အဲဒီ မှောင်မည်းတိတ်ဆိတ်နေတဲ့ တံတား ဦး-မြို့သာလမ်းပေါ်မှာ အမျိုးသားနှစ်ယောက် ကိုယ့်ခြေထောက်တောင် ကိုယ်မသယ်နိုင်တော့တဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ တစ်လှမ်း ချင်း လျှောက်လာနေတယ်။ နှာ ခေါင်းစည်းကိုယ်စီနဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း အားနည်းဖျော့တော့နေပြီ။ ‘‘မြို့သာရောက်တော့မယ်။ အားတင်းထား ငါ့တူရေ’’ လို့ အသက် (၄၀)ကျော် အမျိုးသားက သူ့ဘေးက အသက် (၂၀)ကျော် လူငယ်လေးကို အားပေးလိုက်တယ်။ လူငယ်လေးကပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်တယ်။ ဒီဇာတ် လမ်းက အဲဒီလူငယ်လေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာပါ။
အဲဒီလူငယ်လေးနာမည်က မောင်ကျော်သိန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ အသက်က (၂၄)နှစ်ရှိပါပြီ။ သူကမန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး ငါန်းဇွန်မြို့နယ် မြို့သာဇာတိပါ။ သူ့ဘေးက လူကတော့ ကိုအောင်ခင်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အသက်ကတော့ (၄၀)ကျော်ပါပြီ။ ကိုအောင်ခင်ကတော့ မြို့သာဇာတိမဟုတ်ပါဘူး။ မတ္တရာနယ်ဘက်ကပါ။ မောင်ကျော်သိန်းရဲ့အဒေါ်နဲ့ ကိုအောင် ခင်က လင်မယားပါ။ စပ်မယ်ဆို တူဝရီးသဘောမျိုးပေါ့။






