စက္တင္ဘာလအတြင္က ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ-ကုိေရႊသိန္း)
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာၾကတဲ့အခါ ဘ၀မွာ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႔အတူ ရွင္သန္ျဖတ္သန္းသြားခ်င္ၾကမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း လူတုိင္းလူတုိင္း လႈပ္ရွား႐ုန္းကန္ ႀကိဳးစားေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း လူခ်င္းတူေပမယ့္ ရွင္သန္ႀကီးျပင္းလာခ်င္းေတာ့ မတူၾကပါဘူး။ ဘယ္လိုအသုိင္းအ၀ုိင္းက ရွင္သန္ႀကီးျပင္းလာသူေတြျဖစ္ေစ လူ႔ေလာက၊ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ အက်ဳိးျပဳမယ့္သူေတြ ျဖစ္ဖို႔လိုၿပီး ကိုယ့္မိသားစု၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံအတြက္ တစ္ဖက္ဖက္က တတ္စြမ္းသမွ် အက်ဳိးျပဳႏိုင္တဲ့အျဖစ္ ဘ၀မွာ ရွင္သန္ၾကဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါမွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွမရွိဘဲ ျဖစ္သလိုေန၊ ျဖစ္သလိုစား၊ ျဖစ္သလို ရွင္သန္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ လူျဖစ္လာေပမယ့္ ႏုိင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ ဘာမွအက်ဳိးမျပဳတဲ့သူပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ေနတဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႔အတူ မိဘလုပ္စာ၊ မိန္းမလုပ္စာ၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမလုပ္စာ ထုိင္စားၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ အက်ဳိးမျပဳဘဲ အခ်ိန္ေတြ ထုိင္ျဖဳန္းေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ဘ၀ေတြက အဓိပၸာယ္မဲ့ေနၾကပါလိမ့္မယ္။ လူသားတစ္ဦး ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ မိမိတတ္ႏုိင္သမွ် တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန နယ္ပယ္အသီးသီးရဲ႕ အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြမွာ ပါ၀င္ကူညီ ပံ့ပိုးၿပီး တာ၀န္ေက်ပြန္ၾကဖို႔လည္း လုိပါတယ္။ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ လူသားတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္မိသားစု၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာ ဘယ္ေထာင့္၊ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ အက်ဳိးမျပဳဘူးဆိုရင္ ငါဟာ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ လူသားတစ္ဦး ျဖစ္ထုိက္ရဲ႕လား၊ ရွင္သန္ေနတဲ့ ငါ့ဘ၀က အဓိပၸာယ္ရွိရဲ႕လားလို႔ မိမိကိုယ္မိမိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ ေမးခြန္းထုတ္ဖို႔ လိုၾကပါလိမ့္မယ္။
