Sunday, June 12, 2022

ဝေဒနာကရှေ့စိတ်၊တဏှာကနောက်စိတ် - ၂

 


အဲဒီလက်ခုပ်သံကို ပိုင်ချင်နေတာ၊ နည်းနည်းစဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်ရင် ဒီလက်ခုပ်သံပေါ်လာတာပဲ။ အဲဒီလက်ခုပ်သံကို ပိုင်ချင်လို့မရဘူး၊ ငါ့ဟာ။ ငါ့ဥစ္စာလို့သိမ်းပိုက်ချင်လို၌ မရဘူး၊ ဝေဒနာဆိုတာလဲ အာရုံကောင်းနဲ့တွေ့ရင် ချမ်းသာတဲ့ ဝေဒနာပေါ်မှာပဲ မပူနဲ့၊  မပေါ်ချင်လို့ကို မရဘူး၊ ဆရာပြောတဲ့ "မချမ်းသာချင်လို့ကို မရဘူး" ဆိုတာ ဖြစ်လာမှာပဲ၊ ကျွန်တော်တို့က အခု ချမ်းသာကို လိုချင်နေတာ။

 တပ်မက်နေတာ၊ ဒီချမ်းသာတာကြီးကို ပိုင်ချင်နေတာ။ အမြဲရှိနေချင်တာ၊ ဒါကြောင့်ပိုက်ဆံတွေ စုကြတာ၊ လိုတာထက်တောင် ပိုစုနေသေးတယ်၊ဘာပြုလို့လဲ ဒီချမ်းသာကို ငါပိုင်တယ်လို့ သိမ်းပိုက်ချင်နေတာ၊သိမ်းပိုက်ရတာကို သဘောကျနေတာ။ ငါချမ်းသာတယ်၊ ငါလှူနိုင်တယ်။ ငါပေးနိုင်တယ်၊ ငါတရားတွေ အားထုတ်နိုင်တယ်၊ အတ္တနဲ့သိမ်းပိုက်တာပဲ။ 

ဒါတွေလဲ ရှေ့စိတ်-နောက်စိတ်က ကြည့်ရင်တော့ ကိုယ်လုပ်တာမှန်သမျှကို နောက်စိတ်ကနေ ငါနဲ့စွဲပြီးတော့ သိမ်းပိုက်နေတာပဲ။ 

ဝေဒနာကရှေ့စိတ်၊တဏှာကနောက်စိတ်

မြတ်စွာဘုရား တရားတွေဟာ ကိလေသာကိုပယ်ဖို့ပါပဲ၊ ကိလေသာပယ်ဖို့ကို အမျိုးမျိုးဟောခဲ့တာပါ၊ ဘာလို့ကိလေသာပယ်ဖို့ဟောတာလဲဆိုတော့ ဒုက္ခ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်နေလို့၊ ဒီတော့ ဒုက္ခခပ်သိမ်းကိုပယ်ဖို့ ဒုက္ခ ကိုအပြီးပယ်ဖို့ ဒုက္ခအပြီးတိုင် ချုပ်ငြိမ်းဖို့အတွက် ကိလေသာ-အမြစ် ကိုပယ်ဖို့ မြတ်စွာဘုရားဟောကြားခဲ့တာပါ၊ ဒီကိလေသာအမြစ်က ဘယ်မှာ ဖြစ်တာတုန်းဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ကြဘူး၊ ဘာနဲ့တူလဲဆိုတော့ သစ်ပင်လိုပဲ မြေပေါ်အပင်ပေါက်မှပဲအဲဒီအပင်ကို ခုတ်မယ် လှဲမယ် ဒီလိုလုပ်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြေထဲကအမြစ်ကို မသိတော့ မနှုတ်နိုင်ဘူး၊

ဒီတော့ မြေပေါ်အပင်ပေါက်လိုက်။ ခုတ်လိုက် ရှင်းသွားလိုက်။ အေကြာင်းပြည့်စုံတော့ အပင် ပြန်ပေါက်လိုက်နဲ့ တစ်သံသရာလုံး ဒီလိုကျင်လည်ခဲ့ကြတာ။ ဘုရားပွင့်မှ ဘာကိုသိလာတာလဲဆိုတော့ အဲဒီကိလေသာ အမြစ်ကို သိလာတယ်၊