ပင္လယ္စာ ထုတ္စက္႐ံု လုပ္ငန္းလည္ပတ္မႈ ဘာေၾကာင့္ရပ္ဆိုင္ရသလဲ

လိပ္ကၽြန္လူသက္မႈစံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မတီ၀င္ ဥပေဒအႀကံေပး(Legal Adviser) ေရွ႕ေန ဦးေအာင္မ်ဳိးသန္႔က ထုိင္းႏိုင္ငံ ဆူရတ္ဌာနီ ခ႐ိုင္ရွိ ျမန္မာလုပ္သား ၂၀၀ ခန္႔ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ ပင္လယ္စာ ထုတ္စက္႐ံု လုပ္ငန္းလည္ပတ္မႈရပ္ဆိုင္ရသည့္အေျခေနနဲ႕ပက္သက္၍ ေျပာၾကားခ်က္ရုပ္သံ....

ထိုင်းနိုင်ငံ ရှိ ပင်လယ်စာထုတ်သည့်စက်ရုံပိတ်သိမ်းသဖြင့် မြန်မာအလုပ်သမား၂၀၀ခန့်အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေ

ဆူရတ်ဌာနီ၊ ၉.၅.၂၀၁၈

ထိုင်း နိုင်ငံတောင်ပိုင်း ဆူရတ်ဌာနီခရိုင် ဆူရတ်မြို့ အနီး ရှိ ပင်လယ်စာ ထုတ်စက်ရုံ(ဒေသအခေါ်) အမိုးနီးစက်ရုံ မှာ ပိတ်သိမ်းလိုက်သောကြောင့် ယင်းစက်ရုံ တွင် လုပ်ကိုင်နေသောမြန်မာ အလုပ်သမား ၂၀၀ ခန့် အလုပ်လက်မယ့် ဖြစ်နေကြောင်း သိရသည်။

အဆိုပါ စက်ရုံမှာ ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ပင်လယ်စာများတင်ပို့နေသော စက်ရုံ ဖြစ်ကာ ဂျပန်နိုင်ငံ မှ ပင်လယ်စာ မှာ ယူမှု ရပ်ဆိုင်းလိုက်သောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ စက်ရုံပိတ်သိမ်း လိုက် ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

   “အခုလ၃ရက်နေ့ မွန်လွဲ၂နာရီလောက်မှာ အလုပ်သမားတွေကို အစည်းဝေးခေါ်ပြီး ၅ရက်နေ့ကျရင်

စက်ရုံပိတ်မယ်ပြောတယ် အခုလိုစက်ရုံပိတ်မယ်ဆိုတာကြိုတင်အကြောင်းမကြားပဲ ပိတ်သိမ်းလိုက်လို့

ကျွန်တော်တို့မှာ အလုပ်အသစ်ရှာဖို့နဲ့အလုပ်သစ်မရခင်နေထိုင်စရာတွေအတွက်ပါ အခက်ခဲတွေရှိနေ

တယ်နောက်ပြီးကျွန်တော်တို့အလုပ်သမားတွေရသင့်ရထိုက်တဲ့ နစ်နာကြေးကိစ္စနဲ့ပက်သက်ပြီးတော့

လည်းအလုပ်ရှင်က ဘာမှမပြောဘူး” အဆိုပါစက်ရုံ၌ ၁နှစ်ခွဲခန့်အလုပ်လုပ်နေသည့် ကိုအောင်ဆန်းဝင်က

ဟုပြောသည်။

ရွှေတိဂုံပုံတူစေတီတော်မြတ်ကြီး မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံ

ထိုင်းနိုင်ငံ၊ စမွတ်ပရာကန်ခရိုင်၊ဖာ့ပဒဲန်းမြို့ ၊ဆုစဝပ်(၇၄)လမ်းရှိ ဝပ်ချုံကျောင်းတိုက်၌ မြန်မာအလုပ်သမားများစုပေါင်းတည်ထားကိုးကွယ်သည့် ရွှေတိဂုံပုံတူစေတီတော်မြတ်ကြီးသို့ ထိုင်းနိုင်ငံဆိုင်ရာအလုပ်သမားသံအရာရှိဦးစန်းမောင်ဦးနှင့်အဖွဲ့ ယနေ့ရောက်ရှိခဲ့သည့် မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံ....

အဆိုပါ စေတီတော်ကြီးမှာ လိုအပ်ချက်များရှိနေပါသဖြင့် လက်ဆက်လှူဒါန်းကြပါအုန်းလို့နိဗ္ဗာန်အကျိုးမျှော်၍နှိူးဆော်တိုတ်တွန်းလိုက်ပါတယ်.. 

လူကုန်ကူးခံရသောမြန်မာအလုပ်သမား ၁၄ ဦးအား အလုပ်သမားသံအရာရှိနှင့်MWRNအဖွဲ့ချိတ်ဆက်ကယ်ထုတ်ဆောင်ရွက်

မောင်စိန်ဝင်း၊ မဟာချိုင် ဧပြီ ၂၈

ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့ အနီး စမွတ်ဆာခွန်ခရိုင် မဟာချိုင် နယ်မြေရှိ ဝေလရပ်ကွက် ၁ဝ လမ်းမှ လူကုန်ကူးခံထားရသည့် မြန်မာရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား ၁၄ ဦးအား အလုပ်သမားသံအရာရှိ ဦးစန်းမောင်ဦးနှင့်နယ်မြေခံအလုပ် သမားအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့်MWRNအဖွဲ့တို့မှ ချိတ်ဆက်၍ကယ်ထုတ် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း မြို့တော် ဘန်ကောက်ရှိအလုပ်သမားသံအရာ ရှိရုံးမှသိရသည်။

ဖြစ်စဉ်အရ မကွေးတိုင်းဒေသ ကြီး ငဖဲမြို့နယ် ပေကုန်းကျေးရွာ နေပွဲစားဖြစ်သူဦးကြည်မြိုင်ဆိုသူ က လူကုန်ကူးခံရသည့် မြန်မာ အလုပ်သမား အမျိုးသားငါးဦးနှင့် အမျိုးသမီးကိုးဦးကို ထိုင်းနိုင်ငံသို့ အချိန်မြန်ဆန်စွာဖြင့် တရားဝင် သွားရောက်အလုပ်လုပ်ကိုင်လိုပါက မြန်မာငွေကျပ်ရှစ်သိန်းပေးရမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိပါက အလုပ်အမျိုးအစား ငါးမျိုးထဲမှ မိမိကြိုက်နှစ်သက်ရာ အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်သည်ဟုပြောဆို ကြောင်း အလုပ်သမတစ်ဦး၏ပြော ကြားချက်အရသိရသည်။

ယောနသံဇင်ယော် အပိုင်း(၅)

အဖိုးအို၏ အန္တိမ နောက်ဆုံး စကား များမှာ

 “ယောနသံ၊ ချစ်ခြင်း တရားတော်မြတ် လုပ်ငန်း ကိုမင်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံ အားထုတ်နေပေတော့” ဟူ

သတည်း။ 

ဇင်ယော်တို့သည် မျက်စိများကို တဖန်ဖွင့်နိုင်၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဖိုးအိုချန်း မရှိတော့ပြီ။ နေ့ရက်များ ကုန်လွန်လေသော် ယောနသံသည် သူထွက်ခွာလာသော မြေကြီးဘုံအကြောင်း မကြာခဏ တွေးနေ မိသည်ကို သတိထားမိ၏။ 

ဟိုမှာတုန်းက အခုသိတာရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် အပုံ တစ်ရာပုံ တစ်ပုံမျှလောက်ကို တကယ်လို့များ သိခဲ့ရလျှင် ဘဝ ဆိုတာ ဘယ် လောက် များ အဓိပ္ပါယ် ရှိလိမ့် မလဲ။ ယောနသံသည် သဲသောင်ပြင်ပေါ် 

ရပ်လျက် ဟိုမြေကြီးဘုံမှာ အကန့်အသတ် အချုပ် အချယ် ထဲက လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေတဲ့ 

ဇင်ယော်တစ်ကောင် တစ်လေတော့ဖြင့် ရှိကောင်း ရှိနေလိမ့်မည် ဟုလည်းကောင်း၊ ပျံသန်းမှု၏ အဓိပ္ပါယ် အတ္ထသည် လှေတစ်စင်းက ပေါင်မုန့်တစ်ဖဲ့ တစ်စ ရစေရန်အတွက် ခရီးထွက်ရန် ကိစ္စသာပဲ ဟူသော 

အမြင်အယူဖြင့် မကျေမနပ်နိုင်သည့် ဇင်ယော် တစ်ကောင်တစ်လေတော့ဖြင့် ရှိကောင်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လည်းကောင်း၊ ငှက်အုပ်ဗိုလ်ပုံ အလည်တွင် မိမိတွေ့ ရှိလာသော အမှန်တရား အကြောင်းကို ဖွင့်ပြော

မိသဖြင့် အကြဉ်အဖဲ ခံရသော ဇင်ယော်မျိုးပင် တစ်ကောင်တစ်လေတော့ဖြင့် ရှိကောင်းရှိနေလိမ့်မည်ဟု လည်းကောင်း၊ ကြံစည် တွေးတောနေ၏။

 

ယောနသံဇင်ယော် အပိုင်း(၄)

ငှက်အုပ် လောကသို့ ပြန်သွားခြင်း

ယောနသံသည် ဤအချက် ဤအထာကို သဲသဲမဲမဲ မှတ်သားဆွဲကိုင်လျက် တနေ့ပြီးတနေ့ နေမထွက် မီက ညဉ့်သန်းခေါင် ကျော်အထိ ကြိုးစား အားထုတ်လေ၏။ သို့ကြိုးစားပေမင့်လည်း သူသည် မူလ ရပ်နေ သော နေရာမှ တစ်ဆံခြည်မျှမရွေ့။ 

အဖိုးအိုချန်းက “ယုံကြည် အားထားမှုဆိုတာကို မေ့ပစ်လိုက်၊ မေ့ပစ်လိုက်” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောလေ့ ရှိ၏။ 

“အပျံတတ်ဖို့ဆိုတာ ယုံကြည်အားထားမှုမလိုဘူးကွ။ ပျံခြင်းအတတ်ကို နားလည်ဖို့သာလိုတယ်။ ယုံကြည် အားထားမှုနှင့် ပျံခြင်းအတတ် နားလည်မှုဆိုတာ အတူတူပဲ။ ကဲနောက်တစ်ကြိမ် ထပ် ကြိုးစား ဦး။” 

ထို့နောက် တစ်နေ့သောအခါ ယောနသံသည် ကမ်းပေါ်၌ ရပ်လျက် မျက်စိများကို မှိတ်ကာ စိတ် စူးစိုက်မှု အလုပ်ကို လုပ်နေ၏။ ထိုစဉ်တွင် အဖိုးအိုက သူ့အား ယခင် တလျှောက်လုံး ပြောဆို ဆုံးမ ခဲ့သမျှ အလုံးစုံကို ယောနသံသည် ဉာဏ်ရောင်လက်လက် လျှက်တပြက်ဖြင့် တမုဟုတ်ချင်း ထိုးထွင်း ၍ သိလိုက်၏။

ယောနသံဇင်ယော် အပိုင်း(၃)

သူတို့လည်း အနှေးပျံနည်းကို တတ်ကျွမ်းကြပေသကိုး။ ယောနသံသည် တောင်ပံများကို ခေါက်သိမ်းလျက် ကိုယ်ကို ခရုပတ် လှိမ့်ကာ အောက်သို့ တစ်နာရီ လျှင် မိုင်(၁၉၀) နှုန်းဖြင့် တဟုန်ထိုး ဆင်းလိုက်၏။ မျက်နှာစိမ်းနှစ်ကောင်လည်း သူ့နည်း အတိုင်းပင် ပုံပန်းမပျက်စေဘဲ လိုက်ဆင်းကြ၏။ နောက်ဆုံး သူသည် ယင်းအရှိန်ဖြင့်ပင် အထက်သို့ တဖန် အရစ် ကျဲသော ဝက်အူရစ်ပုံ ပျံနည်းဖြင့် ဒေါင်လိုက် ပြန်တက်၏။ သူစိမ်းနှစ်ကောင်လည်း အပြုံးမပျက် သူနှင့်အတူ လှိမ့်ကာ ပျံတက်ကြ၏။ သူသည် ယခု အလျားလိုက် ခဏကြာမျှ ပျံသန်းပြီးလျှင် -

 "ကဲ.. ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" ဟုမေးလိုက်၏။

 "တို့ဟာ မင်းရဲ့အုပ်ထဲက ယောနသံ၊ မင်းရဲ့ သွေးရင်းသားရင် ညီအစ်ကိုများပေါ့ကွာ။" 

ထိုစကားသံများသည် အားအင်ပြည့်နှင့် ပြောသောစကားများ ဖြစ်သော်လည်း ညင်သာလှ၏။ 

"တို့မင်းဆီကို ရောက်လာခြင်းဟာ မင်းကို အမြင့်သို့ ဆောင်ကြဉ်းဖို့၊ ကိုယ့်ဘုံ ကိုယ့်နန်း ကိုယ့်အိမ်ကို ပြန်ခေါ်ဖို့ပေါ့" "ဘာဗျ၊ ကျုပ်ဘုံ ကျုပ်အိမ်။ ကျုပ်မှာ ဘုံရယ်အိမ်ရယ်လို့ မရှိဘူးဗျ။ ကျုပ်ငှက်အုပ်ဆိုတာလဲ မရှိဘူး။ ကျုပ်ဟာ အဖဲကြဉ်ခံခဲ့ရသူပါ။ တောင်ကုန်းလေကြောင်းကြီးရဲ့ ထိပ်ဖူးမှာ ခုကျုပ်တို့ ပျံနေကြတယ်။ နောက်ထပ် ပေတစ်ရာ နှစ်ရာထက်လွန်ပြီး ဒီ . . . အိုမင်းရင့်ရော်လှတဲ့ ကျုပ်ကိုယ်ကောင်ကြီးကို မပင့်နိုင်တော့ဘူး"