ပ်ားႏွင္႔ယင္ကြာျခားခ်က္

ေလာကလူတြင္၊ ပ်ားႏွင္႔ယင္ကို
မ်က္္ျမင္ပံုထား၊ ေမာင္ရႈစားေလာ။

ပ်ားကားအံုစု၊ အရည္ျပဳ၍
ထားမႈလိမၼာ၊ လြန္ခ်မ္းသာ၏။

ယင္မွာေသာ္တံု၊ ၀မ္း၀႐ံုမွ်
၀ိုင္းအံုေသာက္စား၊ စုမထား၍
႐ွာျငားမျပတ္၊ မရငတ္၏။

ခွေးခြင်္သေ့ နှင့် ကြိုးနီစနစ် (ချစ်စံဝင်း)

ကြိုးနီစနစ် ဟူသည် ကျွန်တော့်အား မိတ်ဆွေတစ်ဦးက မေးခဲ့သည်မှာ ကြာပါပြီ။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် မိတ်ဆွေ၏ အမေးကို မဖြေခဲ့ရသေး။ သာမန်အားဖြင့် သူ့အမေးကို သူနားလည်အောင် ကျွန်တော်ဖြေနိုင် ချင် မှ ဖြေနိုင်ပေမည်။ သို့ကြောင့်လည်း ဥပမာတစ်ခုလောက်ပြနိုင်ရန် ကျွန်တော်စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အမေးမှာ "မင်းတို့ ပြောပြောနေတဲ့ ကြိုးနီစနစ်ဆိုတာ ဘာလဲကွ" ဟူ၍ ဖြစ်၏။ 

မနေ့ကတော့ သူ့ကို ဥပမာပေးရန် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို တွေ့လာခဲ့သည်။ အစိုးရဌာနနှစ်ခုမှ ရုံးနှစ်ရုံး သည် အဆောက်အဦကြီး တစ်ခုထဲတွင် ပူးတွဲရုံးဖွင့်ထား၏။ ထိုရုံးနှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုသောရုံးတွင်

 ခွေးတစ်ကောင်မွေးထား၏။ တစ်နေ့သောအခါ ထိုခွေးသည် ကပ်လျက်ရုံး ၏ အခန်းတွင်းသို့သွား ၍ နောက်ဖေးယိုခဲ့၏။

“အေၾကာက္တရားကင္းေသာစိတ္ရွိရာ အရပ္”

ထိုအရပ္၌ စိတ္တို႔သည္အေၾကာက္တရားကင္းျပီး ဦးေခါင္းတို႔ သည္ ေမာ္၍မတ္၍ေန၏။

ထိုအရပ္၌ အသိတရားတို႔သည္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကြန္႔ျမဴးလွ်က္ရွိၾက၏။

ထိုအရပ္၌ ကမၻာေလာကၾကီး အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲျပားျခင္းျဖစ္ေစမည့္ ေသးသိမ္ၿပီး က်ဥ္းေျမာင္း
ေသာေဒသစြဲနံရံမ်ား မရွိပဲေန၏။

ထိုအရပ္၌ စကားလံုးတို႔သည္ နက္နဲမွန္ကန္ေသာ သစၥာတရားမွသာ သေႏၶတည္ ျဖစ္ေပၚလာၾက၏။

အေ၀းေရာက္သူတုိ႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္စုံတစ္ရာ

Byေအးျမေက်ာ္၊။On Wed, 2015-03-04 11:49 Issue No.အတြဲ (၁၄)၊ အမွတ္ (၁)

ထုိင္းဘုရင္မင္းျမတ္ဘူမိေဘာႏွင့္ မိဖုရားသီရိေခတ္တုိ႔ ဓာတ္ပုံမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲထားသည့္ အခန္းငယ္အတြင္း အျဖဴႏွင့္အညိဳ ေက်ာင္း၀တ္စုံကို တူညီစြာ၀တ္ဆင္ထားသည့္ ကေလးငယ္မ်ား စာအံေနၾကသည္။
ပါးျပင္ထက္တြင္ သနပ္ခါးမ်ား လိမ္းက်ံထားသည့္ တတိယတန္း ေက်ာင္းသားတစ္ဦး က ဦးေဆာင္ကာ အခန္းတြင္းမွ ကေလးငယ္မ်ားက ပထမတန္း ျမန္မာဖတ္စာမွ ‘‘ဇြန္ပန္း႐ုံအနီး လွည္းဘီးႏြံထဲကြၽံေန သည္’’ဆုိသည့္ စာပုဒ္ကို ထပ္ေက်ာ့ကာ ရြတ္ဆုိေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ‘‘ဗမာျပည္အေသးစား’’ဟုပင္ တင္စားေခၚဆုိၾကသည့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား အမ်ားစု အလုပ္လုပ္ရာ ဆမြတ္စမြန္ေခၚ မဟာခ်ဳိင္ၿမိဳ႕ တစ္ေနရာရွိ ျမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္ စာသင္ေက်ာင္း၏ တစ္ခန္းတည္းေသာ စာသင္ခန္း ငယ္တြင္ သူတုိ႔ ပညာသင္ၾကားေနၾကသည္။ ျမန္မာသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းျဖင့္ သင္ၾကားေသာ ထုိေက်ာင္းတြင္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၏ သားသမီးငယ္ သုံးဆယ္ေက်ာ္ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားလ်က္ရွိသည္။

ေတာင္သူလယ္သမားေန႕

ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႕ လက္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းရာႏွင္႕ ခ်ီေသာ ညိွဳးငယ္စြာ ေန ခဲ႕ရေသာေၾကာင္႕ တိုင္းျပည္၏ လူမ်ားစု ျဖစ္ေသာ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားမွာ လူစဥ္မမွီဘဲ ေအာက္ က်ေနာက္က်ျဖစ္ခံရသည္။ ထိ္ုအေျခအေနသည္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ လြတ္လပ္ေရးရသည္ အထိ ဆက္လက္ တည္ရွိ ခဲ႕ရသည္။လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ ဖဆပလ အစိုးရ လက္ေအာက္ တြင္ ေတာင္သူ လယ္သမား တို႕ ဘ၀သည္ ထူးျခားစြာ တိုးတက္ျခင္းမရွိဘဲ ဒံုေဟာင္းဘ၀ထဲ၌ လည္ ပတ္ေနရသည္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ( ၂ ) ရက္ ေန႕တြင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ လက္ထက္ သို႕ ေရာက္ေသာ အခါ
 ေတာင္သူလယ္သမားတို႕၏ ဘ၀သည္ ေျပာင္းလဲမႈ အခ်ိဳးအေကြ႕ ေရာက္ရွိလာသည္ ။ ေတာင္သူလယ္ သမားမ်ားသည္ အဓိကက်ေသာ အင္အားစုၾကီးျဖစ္၍ ထိုေတာင္ သူလယ္သမားတို႕အား အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳေသာ ေန႕တစ္ေန႕ သည္ ထီးထီးထြက္ေပၚလာရန္ အေရးတၾကီး လိုအပ္ေနေၾကာင္း ႏွိးေႏွာ ဖလွယ္ ပြဲမ်ားမွာ ေတာင္သူဦးၾကီးမ်ားက ျပခဲ႕သျဖင္႕ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မွ စ၍ ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီလ (၁)ရက္ ေန႕ တြင္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို စည္ကားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ႕ၾကသည္။

ေအာင္ျမင္သူမ်ားမွာ ရွိၾကသည့္ ဗိုလ္ ၅ ပါး

ဗိုလ္ဆိုတာ အမွန္ေတာ့ ပါဠိသက္ ျမန္မာစကားပါ။ “ဗလ”ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားကေန ဗိုလ္လို႔ ျဖစ္လာတာ။
အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လိုရင္းဆိုရရင္ “အား” သို႔မဟုတ္ “အစြမ္း”ပါပဲ။ ဗုဒၶစာေပမွာေတာ့ ဗိုလ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
စာေရးသူ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရပါတယ္။ အဘိဓမၼာမွာက ဗိုလ္ (၅)ပါး။ သုတၱန္မွာက
ဗိုလ္ (၇)ပါးလို႔ ျပပါတယ္။

အဘိဓမၼာက ျပတဲ့ ဗိုလ္(၅)ပါးက .........
သဒၶါဗိုလ္၊ 
၀ီရိယဗိုလ္၊ 
သတိဗိုလ္၊ 
သမာဓိဗိုလ္၊
ပညာဗုိလ္ တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

သုတၱန္က အဆိုပါ (၅)ပါးမွာ ဟိရိဗိုလ္နဲ႔ ၾသတၱပၸဗိုလ္ႏွစ္ပါးေပါင္းထည့္ၿပီး (ရ)ပါးလို႔ ျပပါတယ္။

အလုပ်သမားကာကွယ်ရေးဥပဒေအကျဉ်းချုပ် (BE- 2541)

 

(ထိုင်းနိုင်ငံရောက်မြန်မာအလုပ်သမားများ ဗဟုသုတရစေရန် ပြန်လည်ဖော်ပြပါသည်)

၁။သာမတန်အလုပ်ချိန်

သာမာန်အလုပ်များအတွက် အလုပ်ချိန်တစ်နေ့လျှင် (၈)နာရီထက်မပိုရ။အလုပ်ရှင်နှင့် အလုပ်သမားကြား သဘောတူနားလည်းမှုယူပြီး(၈)နာရီထက်ပိုနိုင်သော်လည်း တစ်ပါတ်လျှင် အလုပ်ချိန် စုစုပေါင်း(၄၈)နာရီ ထက်မပိုစေရ။

၂။ရုံးပိတ်ရက်ခံစားခွင့်များ

၂.၁။ တစ်ပါတ်လျှင် (၁)ရက်ထက်မနည်းရရှိရမည်။

၂.၂။ အလုပ်သမားနေ့အပါအဝင် နေ့ကြီးရက်ကြီးရုံးပိတ်ရက် တစ်နှစ်လျှင် အနည်းဆုံး(၁၃)ရက်ရရှိရမည်။

၂.၃။အလုပ်(၁)နှစ်ဆက်တိုက်လုပ်သော အလုပ်သမားတိုင်းအတွက် တစ်နှစ်လျင် အနည်းဆုံးခွင့်ရက်  

  (၆)ရက် ရရှိရမည်။