ထိုင်းနိုင်ငံမှာ Work Permit လုပ်ပေးမယ်၊ အလုပ်သွင်းပေးမယ်၊ ပစ္စည်းရောင်းပေးမယ်ဆိုပြီး Online ကနေ လူအများကို ကြော်ငြာကာ ငွေလက်ခံပြီးနောက် ပျောက်သွားတဲ့ လိမ်လည်မှုတွေ မကြာခဏတွေ့ရပါတယ်။
ဒီလိုဖြစ်ရပ်တိုင်း ပုဒ်မ ၃၄၃ ဖြစ်တယ်လို့ တန်းပြီးမသတ်မှတ်နိုင်ပေမယ့် အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး မမှန်တဲ့အချက်နဲ့ လိမ်လည်ထားတယ်ဆိုရင် ထိုင်းရာဇသတ်ကြီး ပုဒ်မ ၃၄၃ အောက်က လူထုကိုလိမ်လည်မှု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အရင်ဆောင်းပါးမှာ ပုဒ်မ ၃၄၁ သာမန်လိမ်လည်မှုအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်လို့ ဒီဆောင်းပါးမှာ ပုဒ်မ ၃၄၃ ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်၊ ပြစ်ဒဏ်၊ ပုဒ်မ ၃၄၁ နဲ့ ကွာခြားချက်၊ Online Scam တွေနဲ့ သက်သေအထောက်အထား သိမ်းဆည်းနည်းတွေကို ရှင်းပြပါမယ်။
ပုဒ်မ ၃၄၃ ဆိုတာ ဘာလဲ
ပုဒ်မ ၃၄၃ ဆိုတာ ပုဒ်မ ၃၄၁ အောက်က လိမ်လည်မှုကို အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး ကျူးလွန်တဲ့အခြေအနေ ဖြစ်ပါတယ်။
အဓိကအားဖြင့်—
မမှန်တဲ့အချက်ကို အများပြည်သူထံ ဖော်ပြခြင်း
ပြောသင့်တဲ့ အမှန်တရားကို တမင်ဖုံးကွယ်ခြင်း
အဲဒီလိမ်လည်မှုကြောင့် တဖက်လူက ယုံကြည်ပြီး ငွေ၊ ပစ္စည်း သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာအခွင့်အရေးကို ပေးအပ်လိုက်ရခြင်း
စတဲ့ အခြေအနေတွေရှိရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကြော်ငြာတင်ထားရုံ၊ မမှန်တာပြောထားရုံနဲ့ ပုဒ်မ ၃၄၃ အလိုအလျောက် မဖြစ်ပါဘူး။
လိမ်လည်သူက ဘယ်သူတွေကို ရည်ရွယ်ခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လိုမမှန်တဲ့အချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သလဲ၊ အဲဒီလိမ်လည်မှုကြောင့် ငွေ ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်း ရယူသွားခဲ့သလားဆိုတာကို ဖြစ်ရပ်တခုချင်းအလိုက် စစ်ဆေးရပါတယ်။
လူဘယ်နှယောက် လိမ်ခံရသလဲဆိုတာ အဓိကမဟုတ်
ပုဒ်မ ၃၄၃ မှာ အရေးကြီးဆုံးက နစ်နာသူအရေအတွက်ထက် လိမ်လည်မှုကို အများပြည်သူထံ ရည်ရွယ်ခဲ့သလား ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် လူ ၁၀ ယောက်၊ လူ ၁၀၀ လိမ်ခံရတာနဲ့တင် ပုဒ်မ ၃၄၃ အလိုအလျောက် ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။
တဖက်မှာလည်း လိမ်ခံရသူ တယောက်ပဲရှိသေးတယ်ဆိုရင်တောင် မမှန်တဲ့အချက်ကို အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး ဖြန့်ဝေထားကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ လူတိုင်းမြင်နိုင်တဲ့ Online ကြော်ငြာတခုကို အသုံးပြုပြီး လူအများဆီက ငွေယူဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် ပထမဆုံး နစ်နာသူတယောက်ပဲ ငွေလွှဲထားသေးတယ်ဆိုရင်လည်း ဖြစ်ရပ်အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး လူထုကိုလိမ်လည်မှုအဖြစ် စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ — Work Permit လိမ်လည်မှု
Facebook Page တခုမှာ—
“ထိုင်းနိုင်ငံတဝန်း Work Permit လုပ်ပေးမည်။ တယောက် ၈,၀၀၀ ဘတ်”
လို့ လူအများမြင်နိုင်အောင် ကြော်ငြာထားတယ်ဆိုပါစို့။
တကယ်တော့ Work Permit လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းမရှိ၊ လျှောက်ထားပေးဖို့လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကြော်ငြာမြင်သူတွေ ယုံကြည်ပြီး ငွေလွှဲလာအောင်သာ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။
အရေးကြီးတာက Work Permit အမှန်တကယ် လုပ်ပေးနိုင်သလား၊ မလုပ်ပေးနိုင်တာကို သိလျက်နဲ့ မမှန်တာပြောခဲ့သလား၊ လူအများဆီက ငွေရယူဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သလားဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဥပမာ — Online ပစ္စည်းအရောင်း
Online မှာ ဖုန်း၊ ရွှေ၊ ဆိုင်ကယ်၊ အဝတ်အစား စတဲ့ပစ္စည်းတွေ တကယ်ရှိသလို ကြော်ငြာပြီး—
“ဒီနေ့ငွေလွှဲရင် Discount ရမယ်”
“ပစ္စည်းနည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်”
လို့ လူတွေ အမြန်ငွေလွှဲလာအောင် လုပ်တယ်။
တကယ်တော့ ပစ္စည်းမရှိ၊ ပို့ပေးဖို့လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လူအများဆီက ငွေရယူဖို့သာ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ — မရှိတဲ့အလုပ်ကို လူထုအတွက် ကြော်ငြာခြင်း
“စက်ရုံဝန်ထမ်း ၂၀၀ ဦးခေါ်မည်”
“လစာ ၁၈,၀၀၀ ဘတ်”
“အလုပ်သွင်းခ ၃,၀၀၀ ဘတ် အရင်လွှဲရမည်”
လို့ လူအများမြင်နိုင်အောင် ကြော်ငြာထားတယ်ဆိုပါစို့။
တကယ်တော့ အဲဒီစက်ရုံနဲ့ ဘာဆက်သွယ်မှုမှမရှိ၊ အလုပ်နေရာလည်းမရှိ၊ အလုပ်သွင်းပေးဖို့လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လူအများဆီက အလုပ်သွင်းခရယူဖို့သာ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
လူအများ နစ်နာတာတိုင်း ပုဒ်မ ၃၄၃ မဟုတ်
လိမ်လည်သူက ကြွေးရှင်အုပ်စု၊ ကျောင်းသားအုပ်စု ဒါမှမဟုတ် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူအုပ်စုတခုကိုသာ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် နစ်နာသူများနေတာတခုတည်းနဲ့ ပုဒ်မ ၃၄၃ အလိုအလျောက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အဲဒီအုပ်စုဟာ အများပြည်သူဆိုတဲ့ သဘောသဘာဝရှိမရှိ၊ လိမ်လည်သူက ဘယ်သူတွေကို ရည်ရွယ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို အမှုတခုချင်းအလိုက် စစ်ဆေးရပါတယ်။
ဒါကြောင့်—
“လူအများ လိမ်ခံရတယ် = ပုဒ်မ ၃၄၃”
လို့ အလွယ်တကူ တန်းပြီးသတ်မှတ်လို့ မရပါဘူး။
ပုဒ်မ ၃၄၃ ပြစ်ဒဏ်
ပုဒ်မ ၃၄၃ အရ လူထုကိုလိမ်လည်မှုအတွက်—
ထောင်ဒဏ် ၅ နှစ်အထိ
သို့မဟုတ်
ဒဏ်ငွေ ၁၀၀,၀၀၀ ဘတ်အထိ
သို့မဟုတ်
ထောင်ဒဏ်နဲ့ ဒဏ်ငွေ နှစ်မျိုးလုံး
ချမှတ်ခံရနိုင်ပါတယ်။
ပုဒ်မ ၃၄၁ နဲ့ ၃၄၃ ဘာကွာသလဲ
ပုဒ်မ ၃၄၁ ဟာ သာမန်လိမ်လည်မှုဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကျေအေးနိုင်တဲ့အမှု ဖြစ်ပါတယ်။
ပုဒ်မ ၃၄၃ ကတော့ အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး ကျူးလွန်တဲ့ လိမ်လည်မှု ဖြစ်လို့ ကျေအေးလို့မရတဲ့ ရာဇဝတ်အမှု ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ပုဒ်မ ၃၄၃ အမှုမှာ တရားခံက နစ်နာသူကို ငွေပြန်ပေးပြီး နှစ်ဖက်သဘောတူ ကျေအေးလိုက်ရုံနဲ့ ရာဇဝတ်အမှု အလိုအလျောက် ပိတ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အလွယ်မှတ်မယ်ဆိုရင်—
ပုဒ်မ ၃၄၁ = သာမန်လိမ်လည်မှု → ကျေအေးနိုင်
ပုဒ်မ ၃၄၃ = လူထုကို ရည်ရွယ်လိမ်လည်မှု → ကျေအေးရုံနဲ့ အမှုမပိတ်နိုင်
ပုဒ်မ ၃၄၃ မှာ ၃ လအတွင်း တိုင်ရမလား
ပုဒ်မ ၃၄၁ လို ကျေအေးနိုင်တဲ့အမှုတွေမှာရှိတဲ့ အမှုဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ကျူးလွန်သူကို သိပြီး ၃ လအတွင်း တိုင်ကြားရမယ့် စည်းကမ်း ကို ပုဒ်မ ၃၄၃ နဲ့ တူတူမယူသင့်ပါဘူး။
ပုဒ်မ ၃၄၃ ဟာ ကျေအေးလို့မရတဲ့အမှုဖြစ်တာကြောင့် အမှုသဘောသဘာဝ မတူပါဘူး။
ဒါပေမယ့် သက်သေပျောက်ဆုံးတာ၊ Account ပိတ်သိမ်းတာ၊ ငွေလွှဲလမ်းကြောင်း ရှာဖွေရခက်လာတာတွေ ဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် လိမ်ခံရကြောင်း သိရင် အချိန်မဆွဲဘဲ အမြန်ဆုံး တိုင်ကြားသင့်ပါတယ်။
Online ကနေလိမ်ရင် တခြားဥပဒေပါ သက်ဆိုင်နိုင်
Online မှာဖြစ်တာတခုတည်းနဲ့ Computer Crime Act အလိုအလျောက် သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ဥပဒေသတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မမှန်တဲ့ Computer Data ကို အသုံးပြုထားရင် ဖြစ်ရပ်အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး Computer Crime Act ပုဒ်မ ၁၄ ဆိုင်ရာ ပြစ်မှုတွေပါ ထပ်သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် Online Scam တမှုမှာ ပုဒ်မ ၃၄၁၊ ပုဒ်မ ၃၄၃၊ Computer Crime Act ဒါမှမဟုတ် တခြားသက်ဆိုင်ရာဥပဒေတွေ တခုထက်ပိုပြီး သက်ဆိုင်လာနိုင်ပါတယ်။
လိမ်ခံရရင် ဘာသက်သေတွေ သိမ်းထားသင့်လဲ
လိမ်ခံရကြောင်း သိသွားရင် သက်သေတွေကို မဖျက်ပါနဲ့။
အထူးသဖြင့်—
မူရင်း Post / Page URL
ကြော်ငြာ Screenshot
Post တင်ခဲ့တဲ့နေ့နဲ့အချိန်
Profile/Page အမည်
LINE ID / ဖုန်းနံပါတ်
Bank Account အမည်နဲ့ နံပါတ်
ငွေလွှဲ Slip / Bank Statement
Chat / Voice Message
စာချုပ် / လက်ခံဖြတ်ပိုင်း
လိမ်လည်သူ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ Account များ
အခြားနစ်နာသူတွေရဲ့ အချက်အလက်
တွေကို တတ်နိုင်သမျှ သိမ်းထားသင့်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် မူရင်း Post နဲ့ URL ဟာ အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ကြော်ငြာခဲ့သလားဆိုတာ စစ်ဆေးရာမှာ အရေးကြီးတဲ့ သက်သေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အနှစ်ချုပ်
ပုဒ်မ ၃၄၃ မှာ အဓိကက လူဘယ်နှယောက် လိမ်ခံရသလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘဲ၊ လိမ်လည်သူဟာ အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး မမှန်တဲ့အချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သလား၊ အဲဒီလိမ်လည်မှုကြောင့် ငွေ၊ ပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် သက်ဆိုင်ရာအခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့သလား ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် လိမ်ခံရသူ တယောက်ပဲရှိသေးတယ်ဆိုရင်တောင် အများပြည်သူကို ရည်ရွယ်ပြီး လိမ်လည်ထားကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် ပုဒ်မ ၃၄၃ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
နောက်ဆုံး ဘယ်ပုဒ်မနဲ့ သက်ဆိုင်သလဲဆိုတာကိုတော့ တကယ့်ဖြစ်ရပ်အချက်အလက်နဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေပေါ်မ
