သစၥာေလးပါး သို႔မဟုတ္ အနတၱ၀ါဒ ၏ အႏွစ္သာရ

ေနဇင္လတ္

JOB seekers Journal Vol.2,No.49

ဗုဒၶသည္ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္႐ွိသည္မွစ၍ ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္ အထိ (၄၅) ၀ါပတ္လံုး ေလာကသားတို႔၏ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ မရပ္မနား ႀကိဳးပမ္းခဲ႔ ၏။ ျပႆနာ အရပ္ရပ္တို႔ကို ေျဖ႐ွင္းကိုင္တြယ္အၿပီး၌ သစၥာ (၄)ပါးျဖင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္ တတ္သည္။ မည္သို႔မည္ပံု ေလာကီသားတို႔အား ေခ်ခၽြတ္ေတာ္မူသည္ကို အနီးကပ္ အမ်ားဆံုးျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသည္မွာ အ႐ွင္ အာနႏၵာျဖစ္၏။ တစ္ေန႔တြင္ ဗုဒၶက ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့မည့္အေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည့္အခါ ႐ွင္အာနႏၵာက ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုေႂကြးေတာ္ မူၿပီး ...
“ဗုဒ္ၶ ပရိနိဗ္ၺာန္ျပဳၿပီးေနာက္၊ ေနာက္ထပ္ျဖစ္လာမည္႔ ျပႆနာမ်ား ကို မည္သူက ေျဖ႐ွင္းေပးေတာ္မူပါမည္နည္း” ဟု ေမးေတာ္မူခဲ့သည္။ ဗုဒၶက အာနႏၵာအား ...
“ေယာေခါ အနႏၵာမယာ ဓေမၼာစ ၀ိနေယာစ ေဒသိေတာ ပည ေတၱာ၊ ေသာေ၀ါ မပစၥေယန သတၱာ” ဟူ၍ ေျဖဆိုေတာ္မူသည္။
““အာနႏၵာ ... ငါဘုရားမ႐ွိေတာ့ေသာအခါ၌ ငါ၏ ဓမၼႏွင့္ ၀ိနယ တို႔ သည္ သင္တို႔၏ဆရာအျဖစ္ျဖင့္ ျပႆနာရပ္မ်ားကို ေျဖ႐ွင္းေပးလိမ့္ မည္” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

အခက္အခဲကို အခြင့္အလမ္းသို႔ေျပာင္းပါ

ဖူးေက်ာ္ဇင္ (Future Wave)

JOB seekers Journal Vol.2,No.50

လူတိုင္းဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြအသီးသီးကို လိုခ်င္ၾကပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္လည္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔အားလံုးသိတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ေအာင္ျမင္မႈသို႔ သြားေရာက္ရတဲ့ လမ္းခရီးဟာ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခက္ခဲႏိုင္တယ္။ ၾကမ္းတမ္းႏိုင္ တယ္။ ႐ံႈးနိမ့္မႈေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္လည္း ႀကံဳေတြ႕ရႏိုင္ပါတယ္။

လူအမ်ားစု ေတြးထင္ထားၾကတာကေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈလမ္းနဲ႔ ႐ံႈးနိမ့္မႈ လမ္းဟာ တစ္လမ္းစီျခားေနတယ္လို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္။ အဆိုးဆံုး ကေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈလမ္းမကို ေခ်ာေမြ႕ေနတာပဲလို႔ ထင္မွတ္မွားတာပါ။ အမွန္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈသုိ႔သြားရာလမ္းဟာ႐ံႈးနိမ့္မႈေတြကိုရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ ၿပီးမွသြားရတဲ့ လမ္းၾကမ္းႀကီးတစ္ခုပါ။ ေလာကမွာ ေအာင္ျမင္သူေတြ နည္းပါး ၾကတဲ့အခ်က္ကအခက္အခဲနဲ႔ဆံုး႐ံႈးမႈေတြမ်ားတဲ့ဒီလမ္းၾကမ္းႀကီးကို ျဖတ္ေက်ာ္ရဲတဲ့ သတ္ၱိမရွိၾကလို႔ပါပဲ။

ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ အခက္အခဲေတြကို မေၾကာက္ရပါဘူး။ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ရဲရပါမယ္။ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားတစ္ေခ်ာင္းရဖို႔ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဓားေသြးေက်ာက္ေပၚတင္ေသြးရပါတယ္။ ထက္ျမက္ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘ၀တစ္ခု ကို ပိုင္ဆုိင္ဖို႔ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေလာကဓံအခက္အခဲေတြက သင့္စိတ္ဓာတ္ ကိုေလ့က်င့္ေပးမွာပါ။ အခက္အခဲဆိုတာ စိတ္ဓာတ္ႀကံ႕ခိုင္တဲ့သူကို တည္ၿငိမ္ ရင့္က်က္ေစပါတယ္။

စေတနာထက် တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့လိုသည်

လူတစ်ယောက်အပေါ်စေတနာထားခြင်းသည် မွန်မြတ်သောအလုပ် တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ လူတစ်ယောက်အပေါ်တန်ဖိုးထားခြင်းသည် လည်း မြင့်မြတ်သောအလုပ်တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ မွန်မြတ်ပြီး၊ မြင့်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်မည်ဆိုပါက ပိုကောင်းမည့်သဘောကိုဆိုလိုပါသည်။ အလုပ်ရှင် တစ်ဦးတွေ့ဖူးသည်။ သူ့အလုပ်သမားများအပေါ် အလွန်စေတနာထားသည်။ လုပ်ခများများရစေချင်သည်။ သူ့လုပ်ငန်းတွင် အချိန်အလိုက် ပေးရသောလုပ်ခများ (time rates) များလည်းရှိသည်။ လုပ်ငန်းအလိုက် ပေးရသောလုပ်ခများ (Piece rates) များလည်းရှိသည်။ ဒီတော့အလုပ်သမားများကို သိပ်မနားစေချင်သော သဘောရှိသည်။ သူတို့အလုပ်များ များဆင်းရင်- သူ့အတွက်များများကျန်မည် ဟူသောစိတ်မရှိသည်ကား သေချာသည်။ စေတနာနှင့် လုပ်နေသည်ကားသိ သည်။ မြင်လည်းမြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော်လည်း သူ့အလုပ်သမားများကား ပိုက်ဆံတော့ရပါရဲ့၊ နားရက်ကနည်းလာတော့ ငြိုငြင်ချင်သည်။ အပြစ်ပြောချင် သည်။ အလုပ်ရှင်ဘက်မှလည်း စေတနာထားသောကြောင့် သူ့စေတနာထားပါ လျက်၊ ဒီလိုဖြစ်ရသည်ဟုထင်ပြီး စိတ်ဆိုးသည်။

ႀကံ့ခိုင္မႈရွိပါ

ဖူးေက်ာ္ဇင္

JOB seekers Journal Vol.2, No.51

ဘ၀ဆိုတဲ့ ခရီးၾကမ္းႀကီးမွာ ရွင္သန္ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာဟာ လူသား အားလံုးရဲ႕ အဓိကတာ၀န္ပါ။ ဘ၀ခရီးဟာ ထင္ထားတာထက္ ခက္ခဲႏိုင္တယ္။ ၾကမ္းတမ္းႏိုင္တယ္။ ဘ၀ပင္လယ္ျပင္ႀကီးရဲ႕ လိႈင္းေတြဟာ အ႐ိုက္အပုတ္ အတိုက္အခတ္နည္းနည္းၾကမ္းပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ႏိုင္သလို ႐ံႈးနိမ့္မႈေတြနဲ႔လည္း ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ရမွာပါပဲ။ ဒုကၡအခက္အခဲနဲ႔ ျပႆနာေတြ ေပါင္း စံုၾကားထဲမွာ တိုးတက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတာ ဟာ တကယ္ မလြယ္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုပါပဲ။

ဒီလိုၾကမ္းတမ္းမႈေတြေၾကာင့္ ဘ၀ႀကီးကို လက္ေလွ်ာ့သြားတဲ့သူေတြ၊ အ႐ံႈးေတြကို လက္ခံလိုက္တဲ့သူေတြ၊ ပန္းတိုင္ကိုလက္လႊတ္လိုက္တဲ့သူေတြ အရမ္းမ်ားပါတယ္။ ေလာကဓံဆိုတဲ့ တရားကေတာ့ လူတိုင္းရင္ ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ ရမွာပါပဲ။ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူေတြေရာ၊ မေအာင္ျမင္တဲ့သူ ေတြေရာ အားလံုး ဟာ ေလာကဓံနဲ႔ေတာ့ ေတြ႕ၾကတာပါပဲ။ ဒီလိုေတြ႕ၾကတာခ်င္းအတူတူ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဘ၀ခရီးလမ္းေပၚ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတာခ်င္းအတူတူ ဘာေၾကာင့္တခ်ိဳ႕ က ေအာင္ျမင္တိုးတက္သြားၾကၿပီး အမ်ားစုက ေအာင္ျမင္ မႈေတြနဲ႔ ေ၀းေနၾကရ တာလဲ။

ပညာစီမံခန္႔ခဲြမႈ (သို႔) အထက္ျမက္ဆုံး ေဆာင္ရြက္ျခင္း

ေနဇင္လတ္

JOB seekers Journal Vol.2,No.51

"Management" ဟူေသာ စီမံခန္႔ခြဲမႈသည္ အရင္းအျမစ္မ်ားကို အေကာင္းဆံုး၊ အထိေရာက္ဆံုး၊ ရလဒ္အျမင္႔ဆံုးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ဟု အဓိပၸာယ္ေဖာ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္၊ အရင္းအျမစ္ မ်ားစြာရွိသည္၊ အမ်ားသိေသာ အရင္း အျမစ္မ်ားမွာ လူ၊ အခ်ိန္၊ ေငြ စသည္တို႔ျဖစ္၏။ က႑ မ်ားစြာ၊ ပညာရပ္ မ်ားစြာအေပၚလည္း စီမံခန္႔ခြဲၾကရျပန္သည္။ Political Management, Social Management စသည္ျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ အားလံုးထက္ ပို၍အေရးပါေသာ အရာတစ္ခု ေပၚလာသည္၊ ၎ကို ပညာအေပၚ စီမံခန္႔ခြဲျခင္း ဟူေသာ ဳKnowledge Management (KM) ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ေခတ္ႏွင္႔ရင္ေဘာင္တန္းလိုက္ၾကသည့္ ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီးမ်ားတြင္ (CFO – Chief Financial Officer) ဟူသကဲ႔သုိ႔ (CKO – Chief Knowledge Officer) ဟူ၍ ဖြဲ႕စည္းလာ၏။ ထိုေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီး၏ ပညာအသံုးခ်မႈဆိုင္ရာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ အဓိက တာ၀န္ယူရသည့္အျပင္ အတိုင္ပင္ခံခ်ဳပ္ Think Tank အျဖစ္လည္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကရသည္။

ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ ေခါင္းေရွာင္

ဖူးေက်ာ္ဇင္ (Future Wave)

JOB seekers Journal Vol.2,No.52

အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုရဲ႕ တိုးတက္ျခင္း၊ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းေတြ အားလံုး ဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈအေပၚမွာ အဓိကမူတည္ေနတယ္လို႔ ေခါင္းေဆာင္ မႈ ေဟာေျပာသူ ဆရာႀကီး ဂၽြန္မက္စ္၀ဲလ္က ဆိုပါတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းတိုင္း အတြက္အဓိကအေရးႀကီးဆံုးအခ်က္မွာ ေခါင္းေဆာင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

 ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရွိရင္ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြလည္း ထြက္ေပၚလာတတ္ပါ တယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြ ရွိေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းဟာဆိုရင္လည္း အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာ တိုးတက္ ဖြြံ႕ၿဖိဳးမႈေတြကို ျဖစ္ေစပါတယ္။
အဖြဲ႕အစည္းတိုင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈေပးႏိုင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြရွိတတ္သလို တစ္ခ်ိဳ႕အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာေတာ့ ေခါင္းေဆာင္လို႔ မိမိကုိယ္ကို ခံယူ ထားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မဟုတ္သူေတြကိုလည္း ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕ အစည္းတစ္ခုမွာ ရာထူးႀကီး႐ံုနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္လို႔ မသတ္မွတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္လက္ေအာက္မွာ ကိုယ္ေစခိုင္းၫႊန္ၾကားႏိုင္တဲ့လူေတြရွိတုိင္း ေခါင္းေဆာင္ လို႔ မသတ္မွတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ ျပည့္စံုၿပီး အဖြဲ႕ အစည္းကို ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မွသာ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္မွာပါ။

တကယ္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္မႈဆိုတာ အာဏာပါ၀ါရွိ႐ံုနဲ႔ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။ အစစ္အမွန္ဟာ “ၾသဇာပါ၀ါ” ရွိတာနဲ႔သာ သက္ဆိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ “အာဏာ ပါ၀ါ” ရွိၿပီး “ၾသဇာပါ၀ါ” မရွိရင္ ေခါင္းေဆာင္ အစစ္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ လုပ္ငန္းတစ္ခု ရဲ႕ အႀကီးအကဲသက္သက္သာ ျဖစ္မွာပါ။ ရာထူးအာဏာရလာရင္ေတာ့ ဘယ္သူ မဆို အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ရာထူးအာဏာထက္ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အေသြးနဲ႔ စိတ္ႏွလံုးသားျမင့္ျမတ္ မႈေပၚမွာ အမ်ားႀကီးမူတည္ပါတယ္။

မိုးခါရေမသောက်ဘဲ ဘယ်လောက်နေနိုင်မလဲ

မိုးခါးရေသောက်တဲ့ ပုံပြင်ကလေးကို ကြားဖူးမှာပါ။ ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဘုရင် တစ်ပါးထံမှာ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာကို တစ်ဖက်ကမ်းခတ်တတ်မြောက်တဲ့ ပုရောဟိတ်ကြီးတစ်ပါး ခစားနေတယ်။ တစ်ညတော့ ပုရောဟိတ်ကြီးက ကောင်း ကင်က နက္ခတ်တွေကို ကြည့်ရင်း အင်မတန် ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတွေကို သတိထားမိတယ်။ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ လို့ စဉ်းစားလိုက်တော့ “နောက်တစ်နေ့ မိုးမလင်းခင်မှာပဲ မိုးခါးကြီး ရွာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီမိုးခါးရေကို သောက်မိသူတိုင်း သွက်သွက်ခါအောင် ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မယ်” လို့ သူ့ရဲ့ ပညာစွမ်းနဲ့ သိမြင်ပါသတဲ့။ အဲဒီ အကြောင်းကို အရေးတကြီး ညတွင်းချင်းပဲ ဘုရင်ကြီးထံ အခစားဝင်ပြီး လျှောက်တင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လိပ်ပတ်လည်အောင် အရှည် ကြီး လျှောက်တင်ရတာမို့ လျှောက်တင်နေတုန်းမှာပဲ မိုးခါးကြီးရွာပါလေရော။ ဘုရင်ကြီးနဲ့ ပုရောဟိတ်ကြီးလည်း အခြားသူတွေကို သတိပေးဖို့ အချိန်မရတော့ ဘူး။ သူတို့ နှစ်ဦးပဲ မိုးခါးရေကို မသောက်ဘဲ အရင်က သိုလှောင်ထားတဲ့ သောက်ရေတွေကို သောက်ပြီး နေကြတယ်။ နန်းတွင်း သူ နန်းတွင်းသားတွေနဲ့ တိုင်းသူပြည်သားအားလုံးကတော့ မိုးခါးရေကို ခံပြီး သောက်ကြတယ်။ အားလုံးသွက်သွက်ခါအောင် ရူးသွပ်သွားကြပါသတဲ့။